Από το να βγεις σε μία ταβέρνα, καφέ στην πόλη, που μπορείς να το κάνεις και άλλη περίοδο, προτιμήσαμε με τη σύζυγο να βγούμε και να πάμε να δούμε κάποια ποιοτικιή παράσταση, οπότε μέσα στο Δεκέμβρη, προτιμήσαμε να δούμε δύο θεατρικές παραστάσεις με αλληλογορικά μηνύματα..., αλλιώς δεν έχει και νόημα, εκτός και πρόκειται για κωμωδία όπου θα φύγεις τις περισσσότερες φορές χαμογελαστός...
1ο έργο που είδαμε, Θέατρον Ελληνικός Κόσμος, στην Πειραιώς το Μεγάλο μας Τσίρκο, έργο του 1973 από τον πολύ σπουδαίο Ιάκωβο Καμπανέλλη, και μουσική Σταύρου Ξαρχάκου, έργο με έντονη λογοκρισία από τη Χούντα και λόγω του εκρηκτικού ταμπεραμέντου του αείμνηστου Ξυλούρη...
Φοβερή ερμηνεία ειδικά στην πρώτη σκηνή που εμφανίζεται ο μεγάλος καλλιτέχνης Γ. Ζουγανέλης στο πρώτο μέρος του έργου σα Θ. Κολοκοτρώνης.
Και στο δεύτερο μέρος του έργου εμφανίζεται σαν Καραγκιόζης, και δώ φοβερή υποκρισία, αλλά η μαεστρία του ήταν στο ρόλο του Κολοκοτρώνη...
2ο έργο που είδαμε τον Αρχάγγελο τσι Κρήτης, Ναι, Νίκος Ξυλούρης, τι να πεις και τι να σχολιάσεις εδώ...
Θέατρον Ήβη στην περιοχή του Ψυρρή.
Να πάτε να το δείτε..., το συγκλονιστικό της παράστασης είναι ότι στο τέλος της παράστασης έχεις γίνει ένα με τον ήρωα του έργου και αν δεν κλάψεις...
Δυστυχώς, έφυγε νωρίς από τούτον εδώ τον κόσμο...
Και ευτυχώς που δεν έχει άλλο θέατρο για φέτος, διότι στο τέλος της δεύτερης παράστασης ο ψυχικός εσωτερικός κόσμος μας είχε στραπατσαριστεί από τη συγκίνηση...
Τα δύο έργα συνεχίζονται μέχρι τέλη Φλεβάρη, οπότε προλαβαίνετε...
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου