Χτισμένο στις πλαγιές της Πίνδου σε υψόμετρο 1100 μέσα στις κατάφυτες πλευρές της Πίνδου...
Ένας ιδιαίτερος ταξιδιωτικός προορισμός της χώρας μας, όπου έχει κόσμο και τα 52 Σαββατοκύριακα του χρόνου, είτε είναι Χριστούγεννα, είτε είναι 15Αύγουστος...
Αφθονα νερά, άγρια βλάστηση, αρκούδα, καλντερίμια και όχι μόνο..., όπου αυτό το μοναδικό χωριό των Βλάχων πατρίδα Εθνικών Ευεργετών..., όπως : Γεώργιος Αβέρωφ, Μιχαήλ Τοσίτσας, Νικόλαος Στουρνάρας, Ευάγγελος Αβέρωφ Τοσίτσας κλπ..., ο τελευταίος έδωσε ζωή στο Μέτσοβο και ματαίωσε τον αφανισμό του...
Για πάμε να γράψουμε τι θα σας δείξουμε, διότι στη ουσία, 1,5 μέρα στην ουσία ήταν το μισό του 2ου 24ωρου, το φάγαμε στα μονοπάτια της οροσειράς της Πίνδου, το οποίο ήταν μία πανδαισία...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Πως Πάτε...
Από Αττική, Ολυμπία Οδός, Γέφυρα, Ιόνια Οδός και τέλος καμιά 30-40αριά χλμ Εγνατία Οδός, ταμπέλα Μέτσοβο και φτάσαμε..., εναλλακτικά σε λίγο καιρό και από Ε.Ο. Αθηνών Λαμίας, Ε65, Γρεβενά και Εγνατία Οδός. Οι ντόπιοι τα τελευταία δύο τρία χρόνια, Κατάρα, Καλαμπάκα και Ε65 για Αθήνα.
Τι Βλέπετε...
Οπότε, βόλτα στην κεντρική πλατεία με τα παγκάκια, τις κρήνες, τα καφέ, τα παραδοσιακά μαγαζιά και τις ταβέρνες.
Προσωπικά, έψαχνα την αρκούδα, αλλά δεν την έβρισκα, είναι στην άκρη της πλατείας από την πλευρά του δρόμου που φεύγεις από το Μέτσοβο για να κάνεις την αναστροφή..., τελικά, τη βρήκα το Σάββατο πρωί...
Παρόλο που δε βρήκα την αρκούδα, παράπονο δεν είχα, διότι ακριβώς στην είσοδο της Αγίας Παρασκευής ήταν το άγαλμα του Τσέλιγκα που αναπαυόταν με τη γκλίτσα του στο παγκάκι.
Πρώτη στάση εκείνο το απόγευμα στον επιβλητικό ιερό ναό της Αγίας Παρασκευής με το επιβλητικό πετρόκτιστο καμπαναριό, προσκύνημα, κεράκι, φωτογραφίες. Το τέμπλο επιβλητικό, όπως και ο κήπος της εκκλησίας, υπέροχος.
Δεύτερη στάση, ο Αβερώφειος Κήπος, μία μικρή Πίνδος με όλη τη χλωρίδα της μέσα στο
άλσος, όπως, πεύκα, έλατα, οξιές, ρόμπολα, πουρνάρια και στη μέση του κήπου το
πετρόκτιστο εκκλησάκι του Άη Γιώργη, δυστυχώς, κλειστό εκείνη τη στιγμή.
Μετά από ένα κουραστικό ταξίδι, οκ, αρκετά ήταν...
Το πρωί του Σαββάτου, βόλτα χαλαρωτική στα μαγαζιά και αναμέναμε τα παιδιά του Μαραθωνίου να τερματίσουν... Όταν βρίσκεσαι σ' ένα αθλητικό γεγονός, πρέπει να ανταμείβεις την προσπάθεια των παιδιών και να επευφημείς...
Στο κατώγι του Αβέρωφ.
Καφεδάκι σε γνωστό κεντρικό καφέ και μετά για οινογνωσία και τυρογνωσία σε γνωστό μπαρ - γωνία του Μετσόβου.
Λαογραφικό Μουσείο του Μετσόβου.
Τι μπορούσες να δεις παραπάνω, που δεν είδαμε εμείς...
Αν και λίγο πριν τον Ιούνιο, ο καιρός άστατος με βροχή, μισή ώρα ήλιος ή μουντός, μισή ώρα με καταιγίδα, οπότε δεν αισθανόσουν και άνετα...
Στο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου, στο Ανήλιο και στο Μουσείο της υδροκίνησης στο Ανθοχώρι.
Την επόμενη φορά αν θέλει ο Από Πάνω...
Που Μένετε...
Πολλά ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα δωμάτια, αλλά λίγο πολύ όλα ξεκινούν από τον ίδιο παρονομαστή στην τιμή τους, δηλ. η βάση τους 80-100€, οπότε θέλει μεγάλη προσοχή που θα τα δώσετε...
Αυτό συμβαίνει, διότι όλα τα Σαββατοκύριακα του χρόνου, το Μέτσοβο έχει το δικό του φαν, το οποίο μπορεί να είναι και επαναλαμβανόμενο...
Πολύ Πολύ καλή επιλογή, να μην πω άριστη, διότι αυτό και υποκειμενικό, το ξενοδοχείο της οικογένειας Κασσάρου.
Άρτια φιλοξενία σε όλα τα επίπεδα...!!! Value for money!!!
Παντού, και αυτό υποκειμενικό...
Περάσαμε όμορφα στο Απόκεντρο μετά τον ημί της Κυριακής με γεύμα αποκατάστασης γίδα βραστή και συκώτι στα κάρβουνα.
Πολύ καλή επιλογή και το νέο εστιατόριο σε παραδοσιακό πέτρινο προσεγμένο κτίριο στην περιοχή το Αθήναι της οικογένειας Παπαποστόλου, συνδυάζει το παραδοσιακό με μικρές πινελιές γκουρμεδιάς. Το μείον του, μου αρέσει να τα γράφω όλα, όταν κάτι με ενοχλεί..., τα κρασιά του ήταν όλα εμφιαλωμένα.
Τι Ψωνίζετε...
Γαλακτομικά, τυροκομικά, οίνο, τσίπουρο και παραδοσιακά ξυλότεχνα σουβενίρ.
Γενικά, εδώ, ξέφευγαν οι τιμές..., όσο και παραδοσιακά να ήταν...
Υπάρχει το μέτρο σύγκρισης με άλλες περιοχές...
Λίγα λόγια για την Πίνδο...
Όσα βουνά έχω περπατήσει, μέχρι τώρα, θεωρούσα την Οίτη ως το πιο όμορφο βουνό, πιθανόν λόγω έλατου, απ' όσα έχω δει, είναι το πιο ελατοσκέπαστο, η Πίνδος όμως δεν περιγράφεται, αυτό που έζησα σε αυτά τα καταπράσινα λιβάδια δεν περιγράφεται... και τα εδάφη της - μονοπάτια όπου πάτησα, δε ξέρω πως να τα χαρακτηρίσω..., πιθανόν, χαλί, μωσαϊκό, μοκέτα, βελούδο, αλήθεια δε ξέρω...
Αν υπήρχε Φόβος; Ναι ολίγον φόβος, μη μου πεταχτεί καμία αρκούδα, Ναι, Υπήρχε...
Μετσοβίτες και Μετσοβίτισσες, Καλή Αντάμωση να ξαναέχουμε...!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Το μόνο στενόχωρο, διότι το έβλεπες... και όταν το βλέπεις και σε μέρη που υπήρχε προκοπή..., το να βλέπεις δηλ. εγκατάλειψη του συγκεκριμένου μέρους, λες όπα τι γίνεται;
Δυστυχώς, προ Covid εποχή, οι πλέον 3000 κάτοικοι, αυτή τη στιγμή 1260 κάτοικοι..., αυτό λέει πολλά!!!
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου